Cognitieve achteruitgang hangt samen met hogere ziekteactiviteit bij RA

Cognitieve beperkingen komen veel voor bij oudere patiënten met reumatoïde artritis, en deze verslechtering lijkt samen te hangen met een hogere ziekteactiviteit. Dat blijkt uit Brits onderzoek. De laatste jaren is er toenemende interesse voor de mogelijke rol van systemische inflammatie bij de pathogenese van de ziekte van Alzheimer.

Dit kan met name relevant zijn voor patiënten met reumatoïde artritis, aangezien zij in hogere mate last hebben van systemische inflammatie dan de algemene bevolking. Als de ziekte van Alzheimer door inflammatoire processen wordt veroorzaakt, lopen deze patiënten mogelijk een hoger risico op cognitieve beperkingen en dementie. Het doel van de studie was de prevalentie van cognitieve beperkingen bij oudere patiënten met reumatoïde artritis te bepalen en factoren te identificeren die daarmee samenhangen.

De onderzoekers includeerden 661 patiënten, allen ouder dan 54 jaar, en beoordeelden hun cognitie met de Montreal Cognitive Assessment (MoCA). In totaal werd 72% van de patiënten geclassificeerd als cognitief beperkt (MoCA 27 of lager). Een ernstigere cognitieve beperking was geassocieerd met een hogere leeftijd en het mannelijk geslacht.

Ook patiënten met een matige en met een hoge ziekteactiviteit hadden een lagere MoCA-score dan patiënten in remissie. Een lage ziekteactiviteit leek de cognitie niet te beïnvloeden ten opzichte van remissie. De reumafactor, de anti-CCP-status en de gebruikte medicatie bleken niet geassocieerd met de MoCA-score.

De onderzoekers concluderen dat cognitieve beperkingen veel voorkomen bij reumatoïde artritis en deels worden veroorzaakt door de chronische systemische inflammatie. Zij wijzen erop dat de ziekteactiviteit een potentieel modificeerbare factor is waarmee cognitieve achteruitgang mogelijk kan worden vertraagd of voorkomen.