Is telegeneeskunde geschikt bij chronische inflammatoire huidziekten?

Een Nederlandse review suggereert dat telegeneeskunde bij patiënten met chronische inflammatoire huidaandoeningen niet inferieur is aan persoonlijke zorg. Uitgebreider onderzoek moet uitwijzen of zorg op afstand daadwerkelijk een deel van de zorg voor deze patiënten kan vervangen. Telegeneeskunde, het verlenen van zorg op afstand, heeft vooral door de COVID-19-pandemie aan bekendheid gewonnen en kan mogelijk routinematige vervolgafspraken vervangen voor patiënten met chronische ontstekingsziekten van de huid.

Er zijn aanwijzingen dat telegeneeskunde voordelen kan hebben, zoals kosteneffectiviteit, tijdsbesparing en kortere reisafstanden. Toch is nog onduidelijk of telegeneeskunde voor deze patiënten even effectief is als persoonlijke consulten. Onderzoekers van het Radboudumc, de Nederlandse Vereniging voor Dermatologie en Venereologie (NVDV) en de Vereniging voor Mensen met Constitutioneel Eczeem (VMCE) voerden daarom een systematische review uit waarin zij de effectiviteit en veiligheid van telegeneeskunde vergeleken met traditionele persoonlijke zorg.

De literatuursearch leverde 11 artikelen op, waaronder 5 gerandomiseerde gecontroleerde studies en 1 klinisch gecontroleerde studie. Deze studies evalueerden de impact van telegeneeskunde bij patiënten met psoriasis en atopische dermatitis, met verschillende methoden zoals videoconsulten en digitale platforms. Telegeneeskunde lijkt niet inferieur te zijn aan persoonlijke zorg, vooral wat betreft de ernst van de aandoening en de kwaliteit van leven.

De onderzoekers waarschuwen echter dat deze resultaten met voorzichtigheid moeten worden geïnterpreteerd en dat uitgebreider onderzoek noodzakelijk is.