Telegeneeskunde lijkt geschikt bij chronische inflammatoire huidziekte

Nederlands onderzoek suggereert dat telegeneeskunde aanzienlijke voordelen kan hebben voor patiënten met chronische inflammatoire huidaandoeningen in vergelijking met traditionele persoonlijke zorg, zoals kosteneffectiviteit, tijdsbesparing en kortere reisafstanden. Telegeneeskunde, het verlenen van gezondheidszorg op afstand, heeft de afgelopen jaren mede door de COVID-19-pandemie een enorme vlucht genomen, met name binnen de dermatologie. Het heeft de potentie om routinematige bezoeken voor patiënten met chronische inflammatoire huidaandoeningen zoals psoriasis en atopische dermatitis te vervangen, maar het blijft onduidelijk of dit daadwerkelijk het geval is.

In een systematische review probeerden Nederlandse onderzoekers deze vraag te beantwoorden. Een uitgebreide zoektocht in verschillende databases leverde elf artikelen op, waaronder vijf gerandomiseerde gecontroleerde studies en een klinisch gecontroleerde studie. Op basis van deze studies lijkt telegeneeskunde niet inferieur aan persoonlijke zorg, vooral wat betreft de ernst van de aandoening en de kwaliteit van leven.

De onderzoekers waarschuwen echter dat de uitkomsten met voorzichtigheid moeten worden geïnterpreteerd. Zo zijn de perspectieven van patiënten en zorgverleners op telegeneeskunde niet specifiek behandeld in de opgenomen onderzoeken, en brengt de directe toepassing van traditionele klinische beoordelingsinstrumenten zoals de Psoriasis Area and Severity Index (PASI) bij telegeneeskunde aanzienlijke uitdagingen met zich mee. Gezien de groeiende belangstelling voor digitale zorg lijkt het waarschijnlijk dat telegeneeskunde steeds meer zal worden ingezet, waardoor uitgebreider onderzoek naar de effectiviteit en veiligheid ervan cruciaal is.