Lagere sociaaleconomische status verhoogt pijnbeleving bij RA

Patiënten met reumatoïde artritis en een lagere sociaaleconomische status ervaren meer pijnklachten. Dat blijkt uit een studie in BMC Rheumatology waarin gegevens werden geanalyseerd van 106 volwassenen met RA die deelnamen aan een klinische trial. De deelnemers ondergingen psychologische en lichamelijke evaluaties en vulden vragenlijsten in over hun sociaaleconomische status, reservecapaciteit, negatieve emoties en pijnintensiteit.

Met structurele vergelijkingsmodellen brachten de onderzoekers de verbanden tussen deze factoren in kaart. Een lagere sociaaleconomische status hing significant samen met meer pijn (β = -0,46, p = 0,004). Dit effect werd deels verklaard door een verminderde reservecapaciteit, zoals minder zelfeffectiviteit en sociale steun, en door toegenomen negatieve emoties zoals stress en depressie.

Reservecapaciteit bleek een sterke voorspeller van negatieve emoties (β = -0,71, p < 0,001), die vervolgens een direct effect hadden op de pijnbeleving (β = 0,29, p = 0,024). Het model verklaarde 39% van de variatie in pijnintensiteit bij de deelnemers. Volgens de onderzoekers spelen zowel sociaaleconomische factoren als psychosociale elementen een belangrijke rol in de pijnklachten bij RA.

Interventies die zich richten op het verminderen van negatieve emoties, vooral bij patiënten met een lagere sociaaleconomische status, kunnen mogelijk bijdragen aan een betere pijnbeheersing en aan de kwaliteit van leven. De bevindingen benadrukken het belang van psychosociale ondersteuning bij de behandeling van reumatoïde artritis, met name bij patiënten met minder sociaaleconomische middelen.