Nacontrole na borstkanker wijkt af van aanbevelingen in richtlijn

Uit een real-world studie blijkt dat de nacontrole na borstkanker in Nederland afwijkt van de aanbevelingen in de richtlijn: er werden meer polikliniekbezoeken afgelegd, maar met onvoldoende tussenpozen en met minder beeldvormende procedures. Volgens de huidige Nederlandse richtlijnen komt elke vrouw die curatief is behandeld voor borstkanker in aanmerking voor nazorg en nacontrole, wat voor patiënten zonder genetische aanleg bestaat uit jaarlijkse controlebezoeken en beeldvorming zoals mammografie of MRI. De richtlijnen werden in 2002 geïntroduceerd, in 2012 geüpdatet naar versie 2.0 en bij de herziening in 2020 bleven de aanbevelingen over nazorg ongewijzigd.

Regelmatige follow-up is cruciaal om recidieven en tweede contralaterale borstkanker vroeg op te sporen. De onderzoekers verzamelden gegevens over diagnostische procedures en polikliniekbezoeken in de eerste vijf jaar na diagnose bij 9.916 patiënten uit vier grote Nederlandse ziekenhuizen. Het gemiddeld aantal polikliniekcontacten daalde van 4,4 in het eerste naar 2,0 in het vijfde jaar.

Het aandeel patiënten zonder beeldvorming was in elk jaar hoog, tussen 31,4% en 33,6%. Hogere leeftijd, een lager UICC-stadium en radio- of chemotherapie waren geassocieerd met een hogere kans op beeldvorming. Het gemiddelde locoregionaal recidiefrisico volgens INFLUENCE was 3,5% bij patiënten zonder beeldvorming versus 2,3% bij patiënten met vijf procedures.

De auteurs bepleiten de aanbevelingen aan te passen op basis van betrouwbare individuele risicoschattingen, geleverd door een gevalideerde tool zoals INFLUENCE.