Air trapping HRCT voorspelt benralizumab-respons beter dan bloed-eosinofielen

Air trapping op HRCT blijkt een betere voorspellende biomarker van de behandelrespons op benralizumab bij ernstig astma dan het eosinofielenaantal in het bloed. Dat presenteerde Arnaud Bourdin (Frankrijk) op het ERS-congres op basis van de Benraliscan-studie. Deze studie includeerde 60 niet-rokende patiënten met ernstig astma volgens de GINA-criteria en met een matige tot slechte astmacontrole (ACQ hoger dan 1,5 en twee of meer exacerbaties in het voorgaande jaar).

Er werden alleen patiënten geïncludeerd die op baseline een bloedeosinofielenaantal van 300 cellen/ml of meer hadden, of die in het afgelopen jaar meer dan twee keer een dergelijke meting hadden. De Benraliscan was een 52 weken durend, open label-onderzoek. De uitkomstmaat was een composiet-eindpunt voor klinische respons, waarbij een punt werd toegekend voor 0 tot 1 milde exacerbaties, een verbetering in FEV1 van 300 ml of meer en een verbetering in ACQ van 0,5 punt of meer na 52 weken.

Patiënten met 0 of 1 punt waren non-responders of beperkte responders, patiënten met 2 of 3 punten goede responders of super-responders. In totaal behaalde 91% van de patiënten (40 van de 44 in de per-protocolgroep) een reductie van meer dan 50% van het aantal exacerbaties. De composietparameter werd alleen significant voorspeld door air trapping op HRCT (OR 0,92; 95%-BI 0,83-1,00) en niet door leeftijd, neuspoliepen of bloedeosinofielen.

Bourdin concludeerde dat bij deze subgroep met zeer ernstig astma en eosinofilie de kleine luchtwegbetrokkenheid mogelijk een grotere bijdrage levert aan het klinisch beeld dan de eosinofilie.