Beter herstel luchtstroom bij astma met triple- dan duale therapie

Astmapatiënten houden ondanks inhalatietherapie vaak last van een persisterende luchtwegobstructie, die is geassocieerd met slechtere ziektecontrole, meer longfunctieverval en exacerbaties en vaker samengaat met kleine luchtwegdysfunctie. Het normaliseren van deze obstructie is een belangrijk behandeldoel, maar de omkeerbaarheid ervan bij astma was nog niet onderzocht. Onderzoekers voerden post hoc-analyses uit op twee gerandomiseerde gecontroleerde studies, TRIMARAN en TRIGGER.

Zij evalueerden het exacerbatierisico en de persisterende luchtwegobstructie na bronchusverwijding bij aanvang en na 52 weken behandeling met tripletherapie met extrafijne beclometason/formoterol/glycopyrronium (BDP/FF/G) versus duale therapie met BDP/FF. De meeste patiënten met obstructie bij aanvang hielden deze op alle meetmomenten (TRIMARAN 62,8%, TRIGGER 66,8%). In beide studies bereikte echter een significant groter aandeel van de patiënten met tripletherapie op meer dan één moment een normale luchtstroom dan met duale therapie (40,1-44,1% versus 26,0-33,1%).

In deze subgroep lag de exacerbatiefrequentie lager dan bij patiënten met persisterende obstructie na 52 weken, tussen 15 en 19%. Daarnaast was er een trend naar lagere exacerbatiefrequenties bij tripletherapie dan bij duale therapie. De onderzoekers concluderen dat persisterende luchtwegobstructie bij astma is geassocieerd met een verhoogde exacerbatiefrequentie en dat geïnhaleerde tripletherapie met extrafijne BDP/FF/G een grotere kans geeft op normalisatie van de luchtstroom, met een trend naar een lagere exacerbatiefrequentie dan BDP/FF.

Dit gold met name voor de subgroep die normalisatie van de luchtstroom bereikte.