Complexe type 2-inflammatie bij astma eenvoudig uitgelegd

Astma is een veelvoorkomende, heterogene chronische longziekte met een complexe pathofysiologie, waarbij bij de meeste patiënten sprake is van type 2-inflammatie. Inzicht in de immunologische basisprincipes hiervan kan de keuze van een biological ondersteunen. Longarts Brian Lipworth en collega's maken de cascade inzichtelijk met het beeld van een lekkende emmer.

De emmer wordt gevuld met de alarmines thymisch stromaal lymfopoëtine (TSLP) en interleukine-33 (IL-33), die type 2-inflammatie stimuleren door de expressie van IL-5, IL-4 en IL-13 te activeren. IL-5 medieert de rijping van eosinofielen in het beenmerg en hun circulatie in het bloed, terwijl IL-4 en IL-13 de migratie van eosinofielen vanuit het bloed naar het longweefsel reguleren. De fractie stikstofmonoxide in de uitgeademde lucht (FeNO) weerspiegelt de IL-13-expressie in het longweefsel en de IgE-concentratie is een gevolg van IL-4- en IL-13-expressie.

Het aantal bloedeosinofielen en FeNO voorspellen het risico op een exacerbatie, vooral als beide verhoogd zijn. Zolang de emmer lekt, kunnen exacerbaties, luchtwegobstructie, bronchiale hyperreactiviteit, mucusplugs en remodellering optreden. Dupilumab is de enige biological die de centrale cytokines IL-4 en IL-13 direct blokkeert en is geïndiceerd als aanvullende onderhoudsbehandeling vanaf zes jaar bij ernstig astma met type 2-inflammatie.

De LIBERTY ASTHMA TRAVERSE-studie liet een aanhoudende reductie van ernstige exacerbaties en verbetering van longfunctie en astmacontrole tot drie jaar zien, en de VESTIGE-studie een lagere score voor mucusplugging (-5,26 ten opzichte van placebo).