De rol van ctDNA bij resistentie tegen doelgerichte therapie voor mNSCLC

Nederlandse onderzoekers schreven een review over de waarde van circulerend tumor-DNA (ctDNA) als prognostische en voorspellende biomarker bij gemetastaseerde NSCLC en over de toepassing ervan om de mechanismen van resistentie tegen doelgerichte therapie op te helderen. Doelgerichte therapie heeft patienten met NSCLC en een behandelbare oncogene drijver een beter perspectief gegeven en leidt in een aanzienlijk deel van de gevallen tot betere progressievrije overleving. Toch treedt geregeld resistentie op, wat de prognose beperkt, waardoor inzicht in de onderliggende mechanismen belangrijk is om strategieen te ontwikkelen die dit effect kunnen tegengaan of vertragen. ctDNA kan via bloedafname worden verkregen en wordt gezien als een minimaal invasieve biomarker.

Omdat ctDNA in studies een goede prognostische en voorspellende waarde liet zien, wordt het steeds vaker toegepast in onderzoek en in de klinische praktijk. Een groep longartsen, onder andere uit het Erasmus MC, bespreekt in het review de beschikbare literatuur. Er bleek veel variatie in de gebruikte methodologieen, en er blijven grote uitdagingen bij de praktische moeilijkheden van deze methoden, wat de inzichten beperkt.

De auteurs concluderen dat ctDNA desondanks van waarde is om de mechanismen achter resistentie te ontdekken, met name bij patienten met een gevorderd stadium van NSCLC. Ook geven zij aan welke onderzoeksvragen prioriteit moeten krijgen in toekomstig onderzoek.