Eerstelijns osimertinib ook van waarde bij EGFR+-NSCLC met slechte performance

Eerstelijnsbehandeling met osimertinib bij EGFR-gemuteerde niet-kleincellige longkanker (NSCLC) blijkt ook effectief bij patiënten met een slechte performance status (PS). Dit laat een publicatie in Journal of Thoracic Oncology zien. Osimertinib is de eerstelijnsbehandeling van keuze bij patiënten met EGFR-mutaties en een goede PS, maar over de toepasbaarheid bij een matige of slechte PS was nog weinig bekend.

In de multicentrische OPEN/TORG2040-studie includeerden de onderzoekers 30 patiënten met eerder onbehandelde, gevorderde NSCLC met EGFR-mutaties en een PS van 2 tot 4, die eenmaal daags 80 mg osimertinib oraal kregen. De mediane leeftijd bedroeg 75 jaar (spreiding 41 tot 92) en 18 patiënten hadden hersenmetastasen. Het objectieve responspercentage bedroeg 63,3% (90% BI 46,7 tot 77,9; p=0,033).

De percentages patiënten met ziektecontrole en met verbetering in PS waren respectievelijk 93,3% en 63,3%, en ook de kwaliteit van leven verbeterde. De mediane progressievrije overleving en algehele overleving bedroegen respectievelijk 8,0 en 25,4 maanden. Het veiligheidsprofiel was redelijk vergelijkbaar met dat bij patiënten met een goede PS, maar acht patiënten (26,7%) kregen dermate ernstige bijwerkingen dat zij osimertinib moesten staken en zes patiënten (20,0%) kregen een interstitiële longziekte (ILD).

De onderzoekers bevestigen de effectiviteit van osimertinib bij deze subgroep, maar waarschuwen voor ILD als bijwerking.