Eosinofilie bij COPD gelinkt aan immuunprofiel

Op het recente ERS-congres presenteerde Caroline Lindö (Lund, Zweden) data die suggereren dat eosinofilie bij COPD gelinkt is aan complex gemengde inflammatoire signaturen die van invloed lijken op de behandelrespons. Een kleine subgroep van COPD-patiënten heeft eosinofilie, wat in theorie een treatable trait is. Toch is nog onvoldoende bekend over de onderliggende mechanismen van de infiltratie van eosinofielen in de longen en hoe deze samenhangt met de aanwezigheid van microben en de immuuncelsamenstelling.

Lindö en haar onderzoeksgroep bestudeerden de spatiële relatie tussen eosinofielen in weefsel, microben en immuuncelpatronen in zowel de longen als de lymfklieren van patiënten met COPD. Zij gebruikten hiervoor chirurgisch verwijderd longweefsel van 35 patiënten met COPD (GOLD I-IV) en van 17 controlepatiënten zonder COPD. Bij patiënten met ernstiger COPD was het aantal eosinofielen in het weefsel hoger.

Het infiltratiepatroon was heterogeen zonder spatiële correlatie met bacteriën, virussen of schimmels. Multiplex beeldvorming van de leukocyten liet spatieel onderscheidende immuuncelniches zien, waarbij eosinofielrijke micro-omgevingen bestonden naast neutrofiel- en macrofaagdominante omgevingen. De eosinofielen en type 2 foci waren spatieel gelinkt aan basofielen, CD20-positieve B-lymfocyten, plasmablasten en plasmacellen.

De infiltratie van eosinofielen in bronchi, kleine luchtwegen en alveoli bleek geassocieerd met eosinofilie in de lymfklieren die de longen draineren. Lindö concludeerde dat een heterogene eosinofilie in weefsel gelinkt is aan bepaalde complexe immuunsignaturen en dat dit waarschijnlijk van invloed is op de behandelrespons bij eosinofiel COPD.