GLP-1-receptoragonist voor diabetes verlaagt risico op exacerbaties

Recent onderzoek bevestigt het vermoeden dat GLP-1-receptoragonisten (GLP-1RA), gegeven voor type 2-diabetes (T2D), beschermende effecten op de longen kunnen hebben. GLP-1RA worden steeds vaker voorgeschreven aan patiënten met T2D om de glucose te reguleren, en er is aandacht ontstaan voor mogelijke gunstige effecten op de longen. Omdat er een bidirectioneel verband bestaat tussen T2D en obstructieve luchtwegaandoeningen, onderzochten wetenschappers of GLP-1RA het risico op exacerbaties bij astma en COPD kunnen verlagen.

Hiervoor voerden zij een systematisch literatuuronderzoek met meta-analyse uit, waarvoor 23 publicaties met in totaal 62.678 patiënten met astma en/of COPD en T2D die antidiabetica gebruikten werden geïncludeerd. Uiteindelijk bleken zes retrospectieve studies geschikt voor de meta-analyse. De gepoolde incidentiefrequentieratio's van astma- of COPD-exacerbaties lieten een statistisch significant lager risico zien bij gebruik van GLP-1RA vergeleken met sulfonylureumderivaten of DPP-4-remmers.

Ook vergeleken met insuline was het risico op exacerbaties lager bij GLP-1RA-gebruikers. De onderzoekers concluderen dat er met deze meta-analyse enige bewijslast is voor een reductie van het exacerbatierisico bij gebruik van GLP-1RA. Wanneer patiënten met astma of COPD ook een comorbide T2D hebben, kunnen zij wat de luchtwegaandoening betreft mogelijk meer baat hebben bij een GLP-1RA dan bij een sulfonylureumderivaat of DPP-4-remmer.

Verder onderzoek is aangewezen om te bepalen of GLP-1RA ook in prospectieve studies een beschermend effect hebben.