Meta-analyse: toch een rol voor macroliden bij astma

Een recente meta-analyse laat zien dat macroliden een meerwaarde kunnen hebben bij de behandeling van astma, hoewel zij niet meer astma-exacerbaties reduceren dan placebo. Macroliden, voornamelijk geïndiceerd bij bacteriële infecties, hebben in onderzoeken enige immunomodulerende effecten laten zien. Daardoor zouden zij bij kinderen met astma het aantal ziekenhuisopnames en de dosis steroïden ter couperen van exacerbaties kunnen verlagen.

De bewijslast voor immunomodulerende effecten bij astma is echter laag. Om de positie van macroliden te bepalen verrichtten onderzoekers systematisch literatuuronderzoek en een meta-analyse. Uit 805 gerandomiseerde, gecontroleerde onderzoeken met macroliden includeerden zij zeven studies, die samen 918 volwassen patiënten met astma (39,2% man) omvatten.

De onderzoekers zagen geen significant verschil in het aantal astma-exacerbaties tussen patiënten die een placebo of een macrolide kregen (risicoratio 0,71; 95%-BI 0,46-1,09; p=0,12). Wel hadden patiënten met macroliden een significant lager gebruik van rescue-medicatie met kortwerkende luchtwegverwijders dan patiënten zonder macroliden (-0,41; 95%-BI -0,78 tot -0,04; p=0,03). Macrolidebehandeling gaf niet meer ernstige bijwerkingen dan placebo (OR 0,61; 95%-BI 0,34-1,10; p=0,10).

De onderzoekers concluderen dat macroliden weliswaar niet immunomodulerend optreden bij astma in de zin van exacerbatiereductie, maar mogelijk wel een goede behandeloptie bij astma vormen vanwege het verlagen van de noodzaak voor rescue-medicatie.