Nieuwe biomarker als voorspeller voor verlies longfunctie bij astma

Onderzoek binnen het SARP-cohort (Severe Asthma Research Program) van het NHBLI onderzocht of de respons in FEV1 na een parenterale behandeling met triamcinolon bij patiënten met ernstig astma voorspellend is voor toekomstig longfunctieverlies. Volwassenen die bij instroom in SARP3 intramusculair triamcinolon hadden gekregen en meer dan twee jaarlijkse follow-upbezoeken hadden, werden geïncludeerd. Op basis van de helling van de post-bronchodilatoire FEV1-verandering over de tijd werden patiënten ingedeeld in categorieën ernstig verlies, mild verlies, geen verandering en verbetering.

Van de 396 geïncludeerde patiënten hadden 78 een ernstig verlies van longfunctie, 91 een mild verlies, 114 geen verandering en 113 een verbetering over de tijd. Het verschil in triamcinolon-geïnduceerde post-bronchodilatoire FEV1 was geassocieerd met de 4-jaars verandering in longfunctie en de helling van die verandering. Voor elke 5% afname van de triamcinolon-geïnduceerde FEV1 was er een 50% toename van de kans op ernstig longfunctieverval, ook na correctie voor baseline FEV1, exacerbatierisico, bloed-eosinofielenwaarde en BMI.

De meeste volwassenen met astma die standaardonderhoudstherapie gebruiken hebben geen doorgaand longfunctieverlies, maar 20% van de proefpersonen met ernstig longfunctieverval had ook een slechtere astmacontrole en meer exacerbaties. De onderzoekers stellen dat de respons op parenterale corticosteroïden als biomarker gebruikt kan worden om deze kwetsbare subgroep te identificeren, wat kan bijdragen aan verder onderzoek naar progressief longfunctieverlies en het voorkomen van persisterende dysfunctie.