Over- èn ondergewicht geassocieerd met slechtere uitkomsten bij ILD

Vergeleken met patiënten met een gezond gewicht hebben patiënten met interstitiële longziekten (ILD) met overgewicht een slechtere longfunctie en functionele capaciteit, meer dyspneu en een slechtere kwaliteit van leven. Ook patiënten met ondergewicht kampen met een slechtere functionele longcapaciteit. Men vermoedt dat obesitas, zeker bij veel vet op en rondom de thorax, een restrictief pulmonaal defect veroorzaakt en de restrictieve fysiologie bij ILD kan versterken.

Om dit te objectiveren bestudeerden onderzoekers in welke mate het lichaamsgewicht van invloed is op de fysiologie bij ILD, met behulp van het Canadese register voor Longfibrose. Zij analyseerden longfunctiegegevens en patiëntgerapporteerde uitkomsten van 3169 patiënten met een fibrotische vorm van ILD en deelden hen in op basis van BMI in de categorieën ondergewicht, gezond gewicht, overgewicht, en obesitas 1, 2 en 3. Bij de patiënten met overgewicht en obesitas zagen de onderzoekers een significante associatie met slechtere longfunctiewaarden, slechtere functionele longcapaciteit, meer dyspneu en slechtere kwaliteit van leven, vergeleken met een gezond gewicht.

Dit is volgens hen meest waarschijnlijk het gevolg van de extrathoracale druk door het overgewicht, en zij speculeren dat afvallen tot verbetering zou kunnen leiden. Ook ondergewicht bleek nadelig, met een significante associatie met een slechtere functionele longcapaciteit, mogelijk als indicatief teken van ernstigere ziekte of comorbiditeit. De onderzoekers benadrukken het belang van een gezond lichaamsgewicht bij ILD en achten verder onderzoek naar de klinische toepasbaarheid van de BMI voor interventies gericht op betere patiëntuitkomsten noodzakelijk.