Relatie tussen bloedeosinofielen en alveolaire schade bij COPD

Bij een deel van de patiënten met COPD is sprake van eosinofiele inflammatie, en het bloedeosinofielenaantal is een waardevolle biomarker bij de behandeling. Recent onderzoek toont een relatie tussen alveolaire schade en eosinofiele inflammatie bij COPD-patiënten. De onderzoekers includeerden prospectief 93 patiënten met COPD zonder astma-overlap en bepaalden het bloedeosinofielenaantal, serum-IgE en serum-periostine, en maakten een CT-scan om structurele afwijkingen in de luchtwegen vast te stellen.

Eosinofiel COPD werd gedefinieerd als een bloedeosinofielenaantal van 300 cellen/ml of meer. De gemiddelde bloedeosinofielenwaarde in de onderzoekspopulatie bedroeg 212,1/ml en bijna een vijfde van de patiënten werd geclassificeerd als eosinofiel COPD (n=18; 19,3%). Er was een positieve correlatie tussen de bloedeosinofielenwaarde en het percentage gebieden met een lage attenuatie op de CT-scan, wat indicatief is voor luchthoudende gebieden zoals emfysemateuze gebieden.

Ook was er een negatieve correlatie tussen de bloedeosinofielen en de diffusiecapaciteit bij patiënten met niet-verdikte luchtwegwanden op de CT-scan. Vergeleken met gezonde controlepatiënten hadden patiënten met COPD en meer gebieden van lage attenuatie ook een verhoogd aantal eosinofielen in het longweefsel. Op basis hiervan bevestigen de onderzoekers dat een deel van de patiënten met COPD een eosinofiel fenotype heeft.

Bij deze patiënten lijkt de eosinofiele inflammatie samen te hangen met schade in de alveoli, wat leidt tot emfyseem.