Risico op hartfalen verhoogd bij jongere patiënten met 3e generatie EGFR-TKI

Vergelijkend onderzoek van de derde-generatie EGFR-TKI osimertinib met eerdere-generatie TKI's bij ruim 2600 patiënten met NSCLC in de TriNetX USA-netwerkdatabase laat zien dat osimertinib geen groter algeheel cardiovasculair risico geeft. Wel bleek osimertinib een verhoogd risico op hartfalen te geven bij jongere patiënten onder 60 jaar. De ontwikkeling van EGFR-TKI's heeft de uitkomsten van EGFR-gemuteerd NSCLC substantieel verbeterd, maar er zijn zorgen over potentiële cardiotoxiciteit, met name bij osimertinib.

In deze retrospectieve cohortstudie werden 4.145 volwassenen met EGFR-gemuteerd NSCLC geïncludeerd die osimertinib in de eerste lijn kregen (n=2.610) of een eerdere-generatie EGFR-TKI (n=361). Na 1:1-matchen op waarschijnlijkheidsscore bleven 358 gematchte paren over. De primaire uitkomstmaat was de 5-jaars cumulatieve incidentie van een composiet eindpunt met aritmie, hartfalen, ischemische hartziekte en mortaliteit door alle oorzaken.

Eerstelijns osimertinib was niet geassocieerd met een toegenomen algeheel risico op het composiet eindpunt ten opzichte van eerdere-generatie EGFR-TKI's (hazard ratio 0,951; 95%-BI 0,777-1,164; p=0,627). Wel hadden patiënten jonger dan 60 jaar met osimertinib een significant hoger risico op hartfalen (hazard ratio 2,939; 95%-BI 1,032-8,374), ondanks een lagere totale mortaliteit in deze subgroep. De onderzoekers concluderen dat osimertinib niet leidde tot een verhoogd cardiovasculair risico ten opzichte van eerdere-generatie EGFR-TKI's, maar wel tot een verhoogd risico op hartfalen bij patiënten jonger dan 60 jaar, wat verhoogde cardiovasculaire monitoring rechtvaardigt.