Switchen tussen biologicals kan voordelen hebben

Een retrospectieve analyse van 29 patiënten met ernstig astma die switchten tussen biologicals, laat zien dat diverse klinische uitkomstparameters significant verbeterden. Patiënten hadden een jaar na de switch een betere astmacontrole, minder exacerbaties en een aantal hadden betere spirometrie of minder systemische corticosteroïden.

In de klinische praktijk blijkt dat patiënten met onvoldoende astmacontrole tijdens behandeling met een biological soms switchen naar een ander type biological. Onderzoekers wilden vastleggen hoe een dergelijke switch de klinische uitkomsten beïnvloedt.

Retrospectieve kleine analyse

De onderzoekers includeerden 29 patiënten met ernstig astma en vergeleken vóór en één jaar na de switch de exacerbatiefrequentie, het gebruik van systemische corticosteroïden, astmacontrole en spirometrie. Naast analyse als één cohort werden subgroepanalyses uitgevoerd per switchtype. Dupilumab was ten tijde van de datageneratie nog niet beschikbaar.

Switch kan klinische voordelen geven

De gemiddelde leeftijd bedroeg 53,24 ± 10,74 jaar; 51,7% was vrouw. De mediane jaarlijkse exacerbatiefrequentie daalde na de switch van 2,0 (IQR 1,5–2,5) naar 0 (IQR 0–1) (p < 0,001), terwijl het systemisch corticosteroïdgebruik afnam van 69,0% naar 34,5% (p = 0,002).

De meeste patiënten switchten van omalizumab naar mepolizumab (58,6%, n = 17) of van mepolizumab naar benralizumab (38,0%, n = 11); één patiënt switchte van omalizumab naar benralizumab. Bij de omalizumab-naar-mepolizumab-groep werden significante reducties waargenomen in exacerbatiefrequentie, systemisch corticosteroïdgebruik (frequentie én dosis) en verbeterde astmacontrole (p = 0,002, p = 0,008, p = 0,002 en p = 0,001). Bij de mepolizumab-naar-benralizumab-groep daalde de exacerbatiefrequentie significant (p = 0,019), zonder significante verandering in systemisch corticosteroïdgebruik. De ene patiënt die switchte van omalizumab naar benralizumab liet verbeteringen zien op alle uitkomstmaten.

De onderzoekers concluderen dat switchen van biological bij onvoldoende respons op initiële therapie zinvol kan zijn en gepaard kan gaan met gunstige klinische uitkomsten.