Switchen tussen biologicals kan voordelen hebben

Een retrospectieve analyse van 29 patiënten met ernstig astma die switchten tussen biologicals laat zien dat diverse klinische uitkomstparameters significant verbeterden. Een jaar na de switch hadden patiënten een betere astmacontrole en minder exacerbaties, en een deel had betere spirometrie of gebruikte minder systemische corticosteroïden. In de praktijk switchen patiënten met onvoldoende astmacontrole soms naar een ander type biological, en de onderzoekers wilden vastleggen hoe dit de klinische uitkomsten beïnvloedt.

Zij vergeleken vóór en één jaar na de switch de exacerbatiefrequentie, het gebruik van systemische corticosteroïden, astmacontrole en spirometrie, zowel voor het gehele cohort als per switchtype. Dupilumab was ten tijde van de datageneratie nog niet beschikbaar. De gemiddelde leeftijd bedroeg 53,24 jaar en 51,7% was vrouw.

De mediane jaarlijkse exacerbatiefrequentie daalde na de switch van 2,0 (IQR 1,5-2,5) naar 0 (IQR 0-1) (p<0,001), terwijl het systemisch corticosteroïdgebruik afnam van 69,0% naar 34,5% (p=0,002). De meeste patiënten switchten van omalizumab naar mepolizumab (58,6%, n=17) of van mepolizumab naar benralizumab (38,0%, n=11); één patiënt switchte van omalizumab naar benralizumab. Bij de omalizumab-naar-mepolizumab-groep waren er significante reducties in exacerbatiefrequentie, systemisch corticosteroïdgebruik en verbeterde astmacontrole.

Bij de mepolizumab-naar-benralizumab-groep daalde de exacerbatiefrequentie significant (p=0,019), zonder significante verandering in corticosteroïdgebruik. De onderzoekers concluderen dat switchen bij onvoldoende respons zinvol kan zijn en gepaard kan gaan met gunstige klinische uitkomsten.