Voorkeur voor neoadjuvante immunotherapie boven IO na chirurgie

Een systematisch literatuuronderzoek met meta-analyse onderzocht de beste timing van immunotherapie (IO) bij vroegstadium NSCLC. Van 6005 gescreende artikelen bleken 11 gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken geschikt, waarin neoadjuvante of perioperatieve chemo-immunotherapie of adjuvante IO bij resectabel NSCLC werd onderzocht. Patienten met neoadjuvante of perioperatieve chemo-immunotherapie hadden een betere eventvrije overleving (EFS) dan patienten met alleen neoadjuvante chemotherapie (HR 0,58; 95%-BI 0,51-0,66).

Adjuvante IO gaf eveneens een significante verbetering ten opzichte van adjuvante chemotherapie. Bij patienten met stadium II NSCLC verbeterde neoadjuvante of perioperatieve chemo-immunotherapie de EFS significant (HR 0,69; 95%-BI 0,54-0,88), terwijl adjuvante IO dat niet deed (HR 0,81; 95%-BI 0,63-1,05). Vergelijkbare resultaten werden gezien bij plaveiselcel-NSCLC, in het voordeel van de neoadjuvante of perioperatieve aanpak.

De analyse van de algehele overleving liet een significante verbetering zien met neoadjuvante of perioperatieve chemo-immunotherapie (HR 0,65; 95%-BI 0,53-0,81), maar niet met adjuvante IO (HR 0,91; 95%-BI 0,76-1,10). Volgens de onderzoekers wijzen deze bevindingen erop dat bij de behandeling van vroegstadium NSCLC de voorkeur zou moeten uitgaan naar neoadjuvante toepassing van IO boven adjuvante IO. Deze voorkeur geldt ook bij stadium II, PD-L1-negatieve NSCLC en NSCLC met een plaveiselcelhistologie.