Betere overleving alvleesklierkanker na neoadjuvante therapie

Neoadjuvante chemo(radio)therapie verhoogt de totale overleving van patiënten met borderline resectabele alvleesklierkanker. Bij patiënten met een resectabele tumor is het effect niet statistisch significant. Dat blijkt uit een meta-analyse van zeven klinische trials.

De Nederlandse richtlijn Pancreascarcinoom uit 2019 schrijft voor dat patiënten met (borderline) resectabel pancreascarcinoom alleen in studieverband neoadjuvante therapie ondergaan, maar naar verwachting wordt de richtlijn op dit punt aangepast. De onderzoekers analyseerden data van in totaal 938 patiënten uit zeven trials die directe chirurgie vergeleken met neoadjuvante (chemo)radiotherapie. Alle trials bevatten een arm met neoadjuvante chemo(radio)therapie met gemcitabine, al dan niet gecombineerd met andere chemotherapeutica, gevolgd door adjuvante chemotherapie; ook de patiënten met directe chirurgie kregen adjuvante chemotherapie.

In geen van de trials bestond deze uit FOLFIRINOX. In totaal ondergingen 471 patiënten directe chirurgie, 213 neoadjuvante chemoradiotherapie en 254 neoadjuvante chemotherapie. Patiënten met neoadjuvante chemo(radio)therapie hadden een betere totale overleving dan patiënten die direct werden geopereerd (HR 0,66), overeenkomend met een toename van de mediane overleving van 19 naar 29 maanden.

In de subgroep met een resectabele tumor was het effect niet statistisch significant (HR 0,77), maar in de subgroep met een borderline resectabele tumor wel (HR 0,61). Zowel neoadjuvante chemotherapie als chemoradiotherapie gaf een betere overleving dan directe chirurgie. De onderzoekers concluderen dat neoadjuvante therapie de overleving verhoogt bij borderline resectabele alvleesklierkanker en dat bij resectabele tumoren meer onderzoek nodig is om het exacte effect vast te stellen.