Biomarkers CEA en CA 19-9 voorspellen prognose maagkanker

Verhoogde waarden van de tumormarkers CEA en CA 19-9 hangen volgens een post-hocanalyse van een grote Europese trial samen met een slechtere overleving bij patiënten met resectabele maagkanker. De standaardbehandeling voor locoregionale maagkanker bestaat uit een resectie met D2-lymfeklierdissectie en perioperatieve chemotherapie, met als alternatieven pre- of postoperatieve chemoradiotherapie of postoperatieve chemotherapie. Biomarkers in het bloed kunnen mogelijk helpen bij de keuze tussen deze therapieën.

De onderzoekers voerden een post-hocanalyse uit op de data van de Europese CRITICS-trial, waaraan 788 patiënten met adenocarcinoom van de maag of maagslokdarmovergang deelnamen. Voor alle patiënten bestond de geplande behandeling uit een resectie met D2-lymfeklierdissectie, gerandomiseerd naar pre- en postoperatieve chemotherapie of preoperatieve chemotherapie en postoperatieve chemoradiotherapie. De onderzoekers analyseerden de tumormarkerwaarden voorafgaand aan de behandeling.

Patiënten bij wie geen enkele tumormarker verhoogd was hadden een kans van 86% om curatieve therapie te ontvangen; bij een of beide verhoogde markers was dit respectievelijk 77 en 60%. Verhoogde tumormarkers waren geassocieerd met een slechtere overleving (CEA: gecorrigeerde HR 1,43; 95% BI 1,11-1,85; CA 19-9: gecorrigeerde HR 1,79; 95% BI 1,42-2,25). De onderzoekers concluderen dat CEA en CA 19-9 onafhankelijke voorspellers zijn voor de overleving in een groot Europees cohort van patiënten met resectabele maagkanker en mogelijk kunnen bijdragen aan een meer op de patiënt toegespitste behandeling.