Cachexie leidt tot kortere overleving bij maag- en slokdarmkanker

Bij de helft van de patiënten met maag- of slokdarmkanker is sprake van cachexie. Deze patiënten overleven na behandeling korter dan patiënten met een betere voedingstoestand, zo stellen onderzoekers van het Amsterdam UMC en het Integraal Kankercentrum Nederland (IKNL). Cachexie is het gevolg van een verminderde voedingsinname, verminderde fysieke activiteit en katabolisme als gevolg van de tumor.

De onderzoekers bestudeerden de prevalentie van cachexie voorafgaand aan de behandeling, de prognostische waarde ervan op de overleving en het gebruik van dieetinterventies. De patiënten (n=406, gediagnosticeerd tussen 2015 en 2018) namen deel aan de Prospective Observational Cohort Study of Esophageal-Gastric Cancer Patients (POCOP) en werden behandeld met een resectie, definitieve chemoradiotherapie zonder resectie, palliatieve chemotherapie of palliatieve zorg. Cachexie was gedefinieerd als een afname in lichaamsgewicht van ten minste 5% in het afgelopen halfjaar, of bij een BMI lager dan 20 kg/m2 een afname van ten minste 2%.

Informatie werd verzameld met een vragenlijst en uit de Nederlandse Kankerregistratie. Bij de helft van de patiënten (48%) was bij aanvang sprake van cachexie; een op de vijf (21%) was in het halfjaar voorafgaand aan de diagnose meer dan 10% afgevallen. Cachexie was geassocieerd met een kortere overleving: de mediane overleving was 19 maanden bij patiënten met cachexie en 41 maanden bij patiënten zonder cachexie (adjusted HR 1,37; 95% BI 1,03-1,83; p=0,030).

Ruim een derde van de patiënten met cachexie maakte geen gebruik van dieetadvies; patiënten die dat wel kregen verloren minder gewicht. Dit benadrukt het belang van screening op voedingstoestand en dieetbegeleiding.