Genetische varianten ovariële reserve na gonadotoxische behandeling

Een genoombrede associatiestudie van het PanCareLIFE-consortium onderzocht of er genetische varianten bestaan die samenhangen met een lagere ovariële reserve na gonadotoxische behandeling bij vrouwelijke overlevenden van kinderkanker. Onvruchtbaarheid geldt als een van de meest zorgwekkende late gevolgen, en de interindividuele variatie in gonadale schade is tot dusver onverklaard; mogelijk speelt genetische gevoeligheid een rol. De onderzoekers gebruikten een cohort uit het pan-Europese PanCareLIFE-cohort met 743 deelnemers en een mediane leeftijd van 25,8 jaar.

Niveaus van het Anti-Mülleriaans hormoon dienden als maatstaf voor de ovariële functie. Drie genoombreed significante en zestien genoombreed suggestieve loci bleken geassocieerd met log-getransformeerde AMH-niveaus, na aanpassing voor cyclofosfamide-equivalente dosis alkylerende middelen, leeftijd bij diagnose en leeftijd bij de studie. Op basis van effect-allelfrequentie, p-waarde en biologische relevantie selecteerden de onderzoekers vijftien single nucleotide polymorphisms.

Geen van deze SNP's was echter statistisch significant geassocieerd met de AMH-niveaus. Omdat de populatie van overlevenden van kinderkanker toeneemt, pleiten de onderzoekers voor grootschalig en systematisch onderzoek om genetische varianten te identificeren waarmee voorspellende risicomodellen voor gonadotoxiciteit kunnen worden ontwikkeld.