GLOW: impact van minimale restziekte op PFS

Moleculaire en klinische recidieven komen minder vaak voor bij oudere of comorbide patiënten met chronische lymfatische leukemie (CLL) tijdens het eerste jaar na behandeling met ibrutinib plus venetoclax dan na chloorambucil plus obinutuzumab, ongeacht de MRD-status, blijkt uit een nadere analyse van de GLOW-studie. De GLOW-studie, onder leiding van prof. dr. Arnon Kater (Amsterdam UMC), is een fase 3-studie die de werkzaamheid en veiligheid van ibrutinib plus venetoclax met een vaste behandelduur evalueert bij oudere of comorbide patiënten met niet eerder behandelde CLL.

Wat betreft progressievrije overleving (PFS) bleek de combinatie ibrutinib plus venetoclax beter dan chloorambucil plus obinutuzumab. De huidige analyse beschrijft het verband tussen minimale residuele ziekte (MRD) en PFS. Drie maanden na de behandeling had bij de patiënten met ibrutinib plus venetoclax respectievelijk 40,6% en 43,4% in beenmerg en perifeer bloed een niet-detecteerbare MRD (uMRD) bereikt, tegenover 7,6% en 18,1% bij chloorambucil plus obinutuzumab.

Van de patiënten met ibrutinib plus venetoclax behield 80,4% uMRD in perifeer bloed tijdens het eerste jaar, tegenover 26,3% bij de vergelijkingsgroep. De PFS na drie maanden was hoog bij ibrutinib plus venetoclax ongeacht de MRD-status, namelijk 96,3% bij uMRD en 93,3% bij detecteerbare MRD in het beenmerg. Bij chloorambucil plus obinutuzumab waren deze percentages respectievelijk 83,3% en 58,7%.