Impact LTFU bij screeningsprogramma baarmoederhalskanker

Een studie van het Erasmus MC laat zien dat er een kloof bestaat tussen het screeningsprogramma voor baarmoederhalskanker en de klinische zorg daarna. De onderzoekers pleiten voor een betere monitoring van patiënten tijdens het verwijzingsproces. Loss to follow-up (LTFU) binnen het op HPV gebaseerde screeningsprogramma kan gemiste klinisch relevante laesies en daarmee een lagere effectiviteit van het programma tot gevolg hebben.

Om de gevolgen van LTFU voor de gezondheid van vrouwen te bestuderen, bepaalden de onderzoekers het percentage LTFU per stap van het screeningsprogramma. Zij maakten gebruik van gegevens uit de landelijke pathologiedatabank Palga en includeerden alle ruim 840.000 vrouwen die in 2017 en 2018 in aanmerking kwamen voor screening. Bij door artsen verzamelde monsters werd het hoogste percentage LTFU gevonden na verwijzingsadvies voor colposcopie (5,5% na indirecte verwijzing; 3,8% na directe verwijzing).

Bij zelfafnamemonsters waren de hoogste percentages LTFU te zien na het advies voor herhalingscytologie (13,6%) en na verwijzingsadvies voor colposcopie (8,2% na indirecte verwijzing; 4,3% na directe verwijzing). Gebruikers van zelfafnames (OR 3,87) en vrouwen zonder screeningsgeschiedenis (OR 1,39) hadden een hogere kans op LTFU. Van alle gevallen van LTFU was het totale aantal potentieel gemiste CIN2+/3+ laesies 844 (21% van de LTFU).

De meeste klinisch relevante laesies werden gemist na verwijzing voor colposcopie, namelijk in 462 gevallen (11,5% van de LTFU). Dit wijst op een kloof tussen screening en klinische zorg die volgens de auteurs nadrukkelijk aandacht vereist.