Membraneuze urethralengte voorspelt continentie na radicale prostatectomie

Een langere membraneuze urethra gaat gepaard met een snellere terugkeer naar urinecontinentie na een radicale prostatectomie vanwege prostaatkanker. Dat blijkt uit een review van onderzoekers van het Nederlands Kanker Instituut (NKI). De voorspellende waarde van andere anatomische (peri)prostaatstructuren moet nader worden onderzocht.

In de eerste maanden na een radicale prostatectomie zijn veel mannen in meer of mindere mate incontinent voor urine. Studies naar de incidentie laten grote verschillen zien, met percentages die variëren van 0,8 tot 98%. Een grote studie onder ruim 25.000 patiënten liet zien dat naar verwachting 5% van de patiënten na een radicale prostatectomie een chirurgische ingreep voor urine-incontinentie ondergaat.

Om de patiënt vooraf houvast te geven, worden al metingen van anatomische structuren op preoperatieve MRI's gebruikt, maar de associatie tussen deze parameters en urine-incontinentie was tot op heden onduidelijk. De onderzoekers vatten daarom alle literatuur samen over prognostische preoperatieve prostaat-MRI-metingen van (peri)prostaatstructuren in relatie tot de tijd tot herstel van postoperatieve urine-incontinentie. In de 50 opgenomen studies werden in totaal 57 MRI-parameters geëvalueerd.

De gepoolde analyses lieten zien dat een grotere lengte van de membraneuze urethra prognostisch was voor het herwinnen van urinecontinentie, en deze parameter bleef prognostisch na 12 maanden. Verschillende andere structuren toonden in ten minste één onderzoek een significante correlatie: vier prostaatgerelateerde, vijf urethra-gerelateerde en zes musculoskeletale parameters. Volgens de auteurs moet de waarde van deze parameters echter worden onderbouwd in prospectief onderzoek voordat ze worden toegepast in postoperatieve risicomodellen voor behandelbeslissingen bij mannen met prostaatkanker.