Model voorspelt kans op recidief bij melanoom stadium I-II

Uit de uitkomsten van twee onafhankelijke Europese cohorten blijkt dat een klinisch-pathologisch en genexpressiemodel (CP-GEP) in staat is patiënten met stadium I-II melanoom te stratificeren in een groep met een hoog en een groep met een laag risico op recidief. De huidige zorgstandaard voor patiënten zonder schildwachtkliermetastase is watchful waiting, terwijl meer dan 40% van de patiënten met stadium IB-IIC uiteindelijk een recidief krijgt of overlijdt aan melanoom. Omdat een deel baat kan hebben bij adjuvante systemische behandeling, evalueerden onderzoekers uit Nederland en Zweden het CP-GEP-model, dat oorspronkelijk werd ontwikkeld om de kans op een schildwachtkliermetastase te voorspellen.

Het primaire doel was de 5-jaars recidiefvrije overleving (RFS) van laag- en hoogrisico CP-GEP te beoordelen, met als secundair doel een vergelijking met het EORTC-nomogram. In de studie werden 535 patiënten geïncludeerd. CP-GEP-stratificatie resulteerde in een 5-jaars RFS van 92,9% bij laag risico (n=122) versus 80,7% bij hoog risico (n=413; HR 2,93; p=0,004).

Het EORTC-nomogram classificeerde 25% als laag risico (RFS 96,8%), 49% als intermediair (RFS 88,4%) en 26% als hoog risico (RFS 61,1%). Het aantal laagrisicopatiënten was vergelijkbaar (22,8% versus 24,6%). Het EORTC-nomogram kan echter alleen na een schildwachtklierbiopsie worden toegepast, terwijl CP-GEP op gereseceerd primair melanoom kan worden gebruikt.

Daarom zou CP-GEP volgens de onderzoekers laagrisicopatiënten kunnen identificeren bij wie een schildwachtklierbiopsie mogelijk kan worden weggelaten.