Slokdarmkanker: tienjaarsoverleving beter na neoadjuvante therapie

Preoperatieve chemoradiotherapie heeft ook na tien jaar nog een positief effect op de overleving bij patiënten met lokaal gevorderde slokdarm- of junctietumoren. Van de patiënten die voorafgaand aan hun operatie met deze therapie werden behandeld is 38% na tien jaar nog in leven, tegenover 25% van de patiënten die alleen werden geopereerd. De CROSS-trial is een Nederlandse, multicenter gerandomiseerde studie die het effect van chemoradiotherapie voorafgaand aan een operatie vergelijkt met alleen een operatie bij patiënten met lokaal gevorderde, operabele slokdarm- of junctietumoren.

De twee- en vijfjaars-follow-up lieten al een betere overleving zien bij neoadjuvante therapie, maar de langetermijneffecten waren nog niet duidelijk. Van 2004 tot 2008 werden 366 patiënten in acht Nederlandse ziekenhuizen gerandomiseerd: 178 ontvingen voorafgaand aan de operatie carboplatine en paclitaxel en een totale dosis van 41,4 Gray radiotherapie, en 188 werden alleen geopereerd. De follow-up duurde tot 2018.

Patiënten die neoadjuvante chemoradiotherapie kregen hadden ook na tien jaar een betere totale overleving en overleden minder vaak als gevolg van slokdarmkanker, terwijl het risico op overlijden door andere oorzaken vergelijkbaar was tussen de groepen. Het risico dat de tumor locoregionaal of locoregionaal én op afstand terugkwam was kleiner in de chemoradiotherapie-groep, terwijl het risico op alleen terugkeer op afstand vergelijkbaar was. De onderzoekers concluderen dat neoadjuvante chemoradiotherapie leidt tot een langdurige verbetering in de overleving, zonder dat het risico op overlijden toeneemt als gevolg van toxiciteit van de behandeling.