Vertraagde diagnose bij borstkankerscreening kan gevolgen hebben

Vrouwen met een primaire diagnostische vertraging in de diagnose van borstkanker hebben minder gunstige tumorkenmerken en meer borstamputaties dan vrouwen zonder vertraging of met een vertraging in het diagnostisch onderzoek na een terugroep. Dat blijkt uit een Nederlandse retrospectieve studie. Om de gevolgen van een vertraging in de diagnose bij de Nederlandse borstkankerscreening na te gaan, deden onderzoekers een steekproef onder vrouwen die tussen 1 januari 2009 en 30 juni 2019 een tweejaarlijkse screeningsmammografie ondergingen.

Zij verdeelden de patiënten met tijdens de screening ontdekte borstkanker in drie groepen: door screening gedetecteerde borstkanker zonder diagnostische vertraging; een primaire diagnostische vertraging, oftewel gemiste kanker tijdens de vorige screeningsronde; en een vertraging in het diagnostische onderzoek na terugroeping. Van de 4.491 vrouwen met borstkanker hadden in totaal 1.112 vrouwen een diagnostische vertraging van ten minste vier maanden ondervonden. Vergeleken met de 2.720 vrouwen zonder diagnostische vertraging vertoonden de 176 vrouwen met een vertraging in het diagnostisch onderzoek over het algemeen vergelijkbare mammografische afwijkingen en vergelijkbare verdelingen in invasieve tumoren, tumorstadium en lymfeklierstatus.

De 936 vrouwen met een primaire diagnostische vertraging vertoonden op de mammografie minder verkalkingen en meer massa's met verkalkingen en architecturale vervormingen dan de andere twee groepen. Deze groep had bovendien grotere tumoren en vaker lymfekliermetastasen, en onderging vaker een borstamputatie.