Vooruitgang in radiotherapie geen gevolgen voor risico op tweede tumor

Uit een Nederlandse studie blijkt dat de huidige external beam-radiotherapie (EBRT) het risico op een tweede primaire tumor niet meer verhoogt dan de vroeger gangbare driedimensionale conventionele radiotherapie (3D-CRT). Studies suggereren dat de huidige geavanceerde intensiteitsgemoduleerde radiotherapie het risico op een tweede primaire tumor verhoogt door een grotere blootstelling aan straling van weefsels buiten de behandelingsvelden. Om dit na te gaan bepaalden de onderzoekers de associatie tussen het risico op een tweede primaire tumor en de kenmerken van de toegepaste externe radiotherapie bij gelokaliseerde prostaatkanker.

Zij verzamelden gegevens uit de periode 2000-2016 van vijf Nederlandse radiotherapie-instituten (n = 7.908) en verkregen via de Nederlandse Kankerregistratie gegevens over patiënten, tumoren en overleving. Van 2000 tot 2006 was 3D-CRT met 68 tot 78 Gy in fracties van 2 Gy het meest gangbare protocol; tegen 2010 gebruikten alle instituten routinematig geavanceerde EBRT, waarbij vooral 78 Gy in fracties van 2 Gy werd toegediend. Van de 7.908 patiënten ontwikkelde 16% (n = 1.268) een tweede primaire tumor.

De gestandaardiseerde incidentieratio's voor bekken- en niet-bekken-tumoren bij geavanceerde EBRT versus 3D-CRT waren respectievelijk 1,17 versus 1,39 en 1,01 versus 1,03. Hoewel deze uitkomsten niet significant verschilden, blijft het volgens de auteurs vanwege de voortdurend veranderende bestralingsprotocollen belangrijk om de bijbehorende risico's op een tweede primaire tumor te blijven evalueren.