Dynamische functie bloedplaatjes biomarker bij inflammatoire artritis?

Een verbetering in klinische markers bij patiënten met inflammatoire artritis is geassocieerd met een vermindering van de adhesie en een toename van de beweging van bloedplaatjes. Volgens de onderzoekers kan het bepalen van de dynamische functie van bloedplaatjes dienen als mogelijke biomarker bij de behandeling van inflammatoire artritis. Patiënten met inflammatoire artritis hebben een verhoogd risico op hart- en vaatziekten, mogelijk als extra-articulaire manifestatie van de aandoening.

Dit risico vormt tevens een rationale om de plaatjesfunctie te meten, omdat hyperreactiviteit van de bloedplaatjes een mogelijk modificeerbare risicofactor is. De onderzoekers evalueerden met een Dynamic Platelet Function Assay (DPFA) de relatie tussen de plaatjesfunctie en ziekteactiviteit. Hun hypothese was dat de dynamische bloedplaatjesfunctie verhoogd zou zijn bij inflammatoire artritis en dat behandeling deze reactiviteit zou kunnen verminderen.

Zij includeerden 22 patiënten met inflammatoire artritis, waaronder patiënten met reumatoïde artritis, artritis psoriatica en ankyloserende spondylitis. Bij het initiële consult, toen bij alle patiënten sprake was van actieve ziekte, werd bloed afgenomen, en na behandeling en verbetering werd een tweede bloedmonster genomen. In totaal voltooiden achttien patiënten de studie.

De onderzoekers zagen een afname in bloedplaatjesadhesie en een overeenkomstige toename van de bloedplaatjesbeweeglijkheid na behandeling. Verder correleerde het aantal gevoelige gewrichten met de bloedplaatjesadhesie en correleerde een reductie in C-reactief proteïne (CRP) met de bewegingssnelheid van de bloedplaatjes. De onderzoekers concluderen dat veranderingen in klinische inflammatiemarkers geassocieerd zijn met significante veranderingen in bloedplaatjesfunctie, en suggereren dat analyse van de dynamische bloedplaatjesfunctie van nut kan zijn bij het bepalen van de optimale behandeling.