Grote variatie in leeftijdsgrens voor ‘oudere’ patiënten met RA

Er is geen eenduidige definitie voor oudere leeftijd in onderzoek naar reumatoide artritis (RA). Studies hanteren verschillende leeftijdsgrenzen, varierend van 40 tot 77 jaar, met 65 jaar als meest gebruikte grens (45,1%). Dit blijkt uit een systematische literatuurstudie van het Maastricht UMC+, gepubliceerd in Seminars in Arthritis and Rheumatism.

De onderzoekers voerden een analyse uit van studies tussen 1974 en 2022, gericht op oudere RA-patienten die DMARD's gebruikten. In totaal voldeden 324 studies aan de inclusiecriteria, met populaties die in gemiddelde leeftijd varieerden van 43,7 tot 83,8 jaar; een derde van de studies richtte zich specifiek op oudere patienten. Van de 79 studies die DMARD-effectiviteit, -veiligheid en -continuiteit onderzochten, waren 37 geschikt voor een meta-analyse.

Hieruit bleek dat oudere patienten vaker bijwerkingen en behandelingsuitval ervaren. De odds ratio voor het ervaren van minstens een bijwerking was 1,33, en oudere patienten stopten ook vaker met DMARD's vanwege ongunstige gebeurtenissen (OR 1,12). Er waren geen significante verschillen in het bereiken van remissie tussen jongere en oudere patienten (OR 0,76).

Het onderzoek wijst erop dat factoren zoals multimorbiditeit en polyfarmacie mogelijk belangrijker zijn dan leeftijd op zich. De onderzoekers pleiten voor meer aandacht voor deze aspecten in studies en klinische richtlijnen, en benadrukken dat studies transparanter moeten zijn over gebruikte leeftijdsgrenzen om de vergelijkbaarheid te vergroten.