Meta-analyse toont mogelijke voordelen van antioxidanten bij RA

Een uitgebreide systematische review en meta-analyse van gerandomiseerde, gecontroleerde studies laat mogelijke voordelen zien van behandelingen gericht tegen oxidatieve stress bij patiënten met reumatoïde artritis, al zijn grotere en betere studies nodig. Naast inflammatie speelt oxidatieve stress een belangrijke rol bij de pathogenese en achteruitgang bij reumatoïde artritis. Oxidatieve stress kan zorgen voor te veel vrije radicalen, wat leidt tot verhoging van de malondialdehyde (MDA)-waarden en verstoring van het superoxide dismutase-systeem, en uiteindelijk tot verergering van de botafbraak.

Omdat eerdere studies uiteenlopende resultaten gaven, voerden de onderzoekers een review en meta-analyse uit. Zij includeerden 24 gerandomiseerde studies, uitgevoerd tussen 1986 en 2020, met in totaal 1.277 patiënten. De studies omvatten veertien soorten antioxidanten of antioxidanttherapieën, in de meeste gevallen toegevoegd aan de gebruikelijke behandeling.

De meta-analyse liet zien dat de MDA-waarden in de experimentele groepen lager waren dan in de controlegroepen (p=0,003). Andere indicatoren voor oxidatieve stress verschilden niet statistisch significant. Wat betreft de bijwerkingen waren er geen significante verschillen tussen de studiegroepen.

Antioxidanttherapie liet in een aantal studies verbeteringen zien op uitkomstmaten voor klinische werkzaamheid, zoals het aantal gezwollen of gevoelige gewrichten en DAS28, en op inflammatiemarkers. De onderzoekers concluderen dat de huidige studies mogelijke voordelen laten zien, maar dat het lastig is deze data te extrapoleren naar de algemene populatie en dat kwalitatief betere en grotere studies nodig zijn.