Minder pijn door treat-to-target-strategie bij niet-systemische JIA

Behandeling volgens het treat-to-target-principe lijkt effectief voor pijnbestrijding bij kinderen met juveniele idiopathische artritis (JIA), onafhankelijk van welke middelen hiervoor worden ingezet. Bovendien kunnen verschillende baseline patiëntkenmerken de mate van pijn over de tijd voorspellen, zodat patiënten met een hoog risico op chronische pijn vooraf kunnen worden geïdentificeerd. Met de BeSt-for-Kids-studie wilden onderzoekers uit verschillende Nederlandse centra pijnscores vergelijken voor treat-to-target-behandelstrategieën bij niet-systemische JIA en identificeren welke patiëntkenmerken het optreden van chronische pijn kunnen voorspellen.

Zij randomiseerden 92 JIA-patiënten die niet eerder met een DMARD waren behandeld naar drie treat-to-target-strategieën: initiële sequentiële DMARD-monotherapie, initiële combinatietherapie van methotrexaat en prednison, of initiële combinatietherapie van methotrexaat en etanercept. De VAS-pijnscores waren na 24 maanden gedaald van gemiddeld 55,3 naar 19,5 mm, wat overeenkwam met een statistisch significante daling van -1,37 mm per maand. De daling verschilde niet tussen de drie strategieën, ook niet na correctie voor geslacht en symptoomduur.

Diverse baseline kenmerken bleken voorspellend: een hogere baseline VAS-pijnscore en een hoger aantal aangedane gewrichten voorspelden meer pijn, terwijl een lage VAS-physician score, CHQ Physical score en Psychosocial summary score minder pijn voorspelden. De onderzoekers concluderen dat treat-to-target-behandelstrategieën effectief lijken in het bestrijden van pijn bij JIA en dat baseline kenmerken kunnen worden ingezet om patiënten met een hoog risico op chronische pijn te identificeren.