Mogelijk lager risico op ziekte van Parkinson met anti-malariamedicatie bij RA

Over het algemeen lijkt het gebruik van DMARD's bij reumatoïde artritis (RA) niet geassocieerd met het risico op de ontwikkeling van de ziekte van Parkinson. Alleen het gebruik van chloroquine of hydroxychloroquine is mogelijk geassocieerd met een lager risico. Er is wellicht een verband tussen RA en een lager risico op de ziekte van Parkinson, waarvoor de gebruikte medicatie een mogelijke verklaring is, maar er is weinig onderzoek gedaan naar de associatie tussen DMARD's en dit risico.

Met een nested case-controlstudie binnen het Finnish Parkinson's disease (FINPARK)-cohort keken onderzoekers of DMARD-gebruik geassocieerd was met het risico op de ziekte van Parkinson. Zij includeerden 315 patiënten met de ziekte van Parkinson die minstens drie jaar voor de klinische bevestiging daarvan waren gediagnosticeerd met RA. Elke patiënt werd gematcht met zeven controles, namelijk RA-patiënten zonder de ziekte van Parkinson (n=1.571).

De drie meest gebruikte DMARD's waren sulfasalazine, methotrexaat en chloroquine of hydroxychloroquine. DMARD-gebruik was niet geassocieerd met het risico op de ziekte van Parkinson, met uitzondering van chloroquine of hydroxychloroquine, dat geassocieerd was met een verlaging van het risico (aangepaste OR 0,74; 95% BI 0,56-0,97). Weinig patiënten gebruikten biological DMARD's, die ook niet geassocieerd leken.

De onderzoekers konden de hypothese dat DMARD-gebruik het verminderde risico verklaart niet bevestigen, maar vonden wel een lager risico bij chloroquine of hydroxychloroquine, ook bij blootstelling minstens drie jaar voor de diagnose. Zij stellen dat deze relatie verder bestudeerd zou moeten worden.