Nieuwe richtlijn lupusnefritis legt nadruk op combinatiebehandelingen

De vernieuwde ACR-richtlijn voor lupusnefritis biedt reumatologen nieuwe aanbevelingen voor de diagnose, behandeling en monitoring van deze aandoening. De richtlijn benadrukt het belang van een nierbiopsie bij screening en van een snelle behandeling. Lupusnefritis is een ernstige complicatie van systemische lupus erythematodes.

Voor de screening wordt aanbevolen om elke 6 tot 12 maanden de eiwitniveaus in de urine te meten bij patiënten met lupus zonder bekende nierziekte of bij extrarenale opvlammingen. Een nierbiopt wordt aanbevolen bij een verhoogd urine-eiwit of een verminderde nierfunctie zonder bekende oorzaak. Bij actieve lupusnefritis in klasse III/IV of V raadt de richtlijn sterk aan om hydroxychloroquine te starten of te continueren, tenzij er contra-indicaties zijn.

Daarnaast adviseert de richtlijn een drievoudige immuunsuppressieve behandeling die bestaat uit glucocorticoïden in combinatie met mycofenolaat en belimumab, mycofenolaat en een calcineurineremmer, of een lage dosis cyclofosfamide en belimumab. Om toxiciteit te beperken wordt na de initiële intraveneuze pulsbehandeling een lagere dosering glucocorticoïden geadviseerd, beginnend met 0,5 mg/kg/dag prednison (maximaal 40 mg per dag) met afbouw tot ≤ 5 mg/dag binnen zes maanden. Voor de monitoring wordt geadviseerd om elke 3 tot 6 maanden de eiwitniveaus in de urine te meten, evenals de serumcomplement-waarden en anti-dsDNA-antilichaamconcentraties.

Volgens de richtlijn kan deze op combinatiebehandelingen en nauwgezette monitoring gerichte aanpak de ziekteprogressie beperken, de uitkomsten verbeteren en de kwaliteit van leven van patiënten verhogen.