Onderzoekers vinden mogelijke biomarkers voor respons op therapie bij PsA

Systematisch literatuuronderzoek heeft verschillende mogelijke biomarkers geïdentificeerd die geassocieerd zijn met een respons op behandeling bij artritis psoriatica of psoriasis vulgaris. Door de verschillen tussen de onderzochte studies blijven harde conclusies echter uit. Patiënten met artritis psoriatica (PsA) en psoriasis vulgaris (PsV) proberen vaak meerdere therapieën voordat zij een werkzaam middel vinden.

Deze periode van non-respons kan bijdragen aan ziekteprogressie en slechtere uitkomsten, waardoor het nuttig zou zijn vooraf te kunnen bepalen welke patiënten waarschijnlijk op welke behandeling reageren. In de systematische review analyseerden de onderzoekers 44 studies, 22 voor PsA en 22 voor PsV. Eén studie onderzocht de respons op methotrexaat, één de respons op tofacitinib en alle andere de respons op biological DMARD's.

Verschillende studies onderzochten het HLA-C*06-allel bij PsV, maar de resultaten waren niet eenduidig. Serumwaarden van IL-12 en polymorfismen in het IL-12B-gen waren veelbelovend als biomarkers voor de respons bij PsV. Veel van de PsA-studies vonden dat hogere baselinewaarden van c-reactive protein (CRP) geassocieerd waren met een betere respons op behandeling.

De onderzoekers concluderen dat er biomarkers zijn geïdentificeerd die geassocieerd zijn met een respons, en dat de relatie tussen CRP en de respons op biological DMARD's van nut zou kunnen zijn in de klinische praktijk. Interpretatie is echter lastig, onder meer door het gebruik van verschillende uitkomstmaten en de inclusie van patiënten met combinatietherapieën. Ondanks de veelbelovende bevindingen is verder onderzoek en validatie nodig voordat de biomarkers in de dagelijkse praktijk kunnen worden toegepast.