Predictieve risicofactoren voor moeilijk te behandelen RA bepaald

Hoge reumafactortiters, een relatief hoge ziekteactiviteit en een tevens aanwezige pulmonale aandoening zijn risicofactoren voor moeilijk te behandelen reumatoïde artritis. Dat blijkt uit Japans retrospectief onderzoek. Door nieuwe behandelopties en de treat-to-target-strategie is klinische remissie voor veel patiënten met reumatoïde artritis een haalbaar doel geworden.

Toch is bij een aanzienlijk deel de ziekteactiviteit moeilijk onder controle te krijgen, ondanks het combineren van verschillende DMARD's. De onderzoekers keken naar de prevalentie van moeilijk te behandelen (difficult-to-treat, D2T-) reumatoïde artritis en naar de bijbehorende risicofactoren. Zij gebruikten het KURKUMA-cohort en verzamelden baselinegegevens over klinische karakteristieken, leefstijl en comorbiditeiten.

Van D2T-RA was volgens de onderzoekers sprake wanneer de DAS28 op basis van de bezinking (ESR) na een follow-up van 6 maanden 3,2 of hoger was bij de laatste controle, ondanks het gebruik van minstens 2 biologicals of targeted synthetic DMARD's. In totaal includeerden zij 672 patiënten, van wie er 53 (7,9%) na een mediane follow-up van 46,6 maanden aan de criteria voor D2T-RA voldeden. Zij vergeleken de baselinekarakteristieken van deze patiënten met die van patiënten zonder D2T-RA en onderzochten de associatie met verschillende comorbiditeiten.

Uit multivariate analyses bleken hoge reumafactortiters (van 156,4 IU/ml of hoger), een hoge ziekteactiviteit en een tevens aanwezige pulmonale aandoening predictieve risicofactoren voor D2T-RA. De onderzoekers stellen dat een flink deel van de patiëntenpopulatie D2T-RA heeft en dat deze factoren op baseline de ontwikkeling ervan kunnen voorspellen.