Risico op acuut coronair syndroom bij RA verschilt niet veel tussen DMARDs

Patiënten met reumatoïde artritis (RA) die starten met een biological (b) of targeted synthetic (ts) DMARD hebben een 80% hoger risico op het ontwikkelen van acuut coronair syndroom (ACS). Het risico op ACS verschilt op korte, middellange en lange termijn echter weinig tussen de in de praktijk gebruikte b/tsDMARDs. RA-patiënten hebben een verhoogd risico op cardiovasculaire aandoeningen; sommige b/tsDMARDs lijken dit risico te verhogen, terwijl andere een mogelijk voordelig effect laten zien.

De meeste studies vergeleken echter klassen DMARDs in plaats van individuele geneesmiddelen. Onderzoekers uit Noorwegen, Zweden, Denemarken en IJsland voerden een observationele cohortstudie uit om de incidentie van ACS op korte (één jaar), middellange (twee jaar) en lange termijn (vijf jaar) te bepalen bij patiënten die b/tsDMARDs ontvingen, en vergeleken deze met de algemene bevolking. Zij includeerden 24.083 patiënten.

De meeste kregen etanercept (27%), gevolgd door adalimumab (14%), infliximab (13%), rituximab (12%), tocilizumab (10%), ertolizumab pegol (9%), abatacept (9%), golimumab (6%), en baricitinib en tofacitinib (beide <1%). Gedurende de vijf jaar follow-up zagen de onderzoekers 780 gevallen van ACS. De incidentie in de RA-populatie was 80% hoger dan in de algemene bevolking.

Bij onderling vergelijken van de b/tsDMARDs was er weinig verschil op korte en middellange termijn; op lange termijn werden abatacept, infliximab en rituximab geassocieerd met een matig verhoogd risico. De onderzoekers concluderen dat het ACS-percentage verhoogd blijft bij RA-patiënten die starten met een b/tsDMARD, maar dat het risico weinig verschilt tussen de individuele middelen.