Slechtere COVID-19-uitkomsten met rituximab dan met csDMARDs bij RA

Gebruik van rituximab bij patiënten met reumatoïde artritis geeft een grotere kans op ziekenhuisopname, opname op de intensive care of invasieve ventilatie wegens COVID-19 dan gebruik van conventionele synthetische DMARDs. Dat blijkt uit een grote retrospectieve cohortstudie uit de Verenigde Staten. Verschillende eerdere studies lieten zien dat blootstelling aan rituximab gepaard gaat met slechtere COVID-19-uitkomsten, maar deze hadden beperkingen, zoals een klein aantal met rituximab behandelde patiënten of de inclusie van een heterogene patiëntengroep met diverse reumatische aandoeningen.

De onderzoekers wilden daarom de associatie bepalen tussen COVID-19-uitkomsten en het gebruik van rituximab bij aanvang bij een grote groep patiënten met reumatoïde artritis. Zij gebruikten hiervoor het National COVID Cohort Collaborative. In totaal kwamen bijna 70.000 patiënten met reumatoïde artritis in aanmerking, waarvan er bijna 23.000 (33%) tijdens de studieperiode positief testten op COVID-19.

Vóór hun eerste COVID-19-diagnose waren 364 patiënten (1,6%) blootgesteld aan rituximab. Van hen werd 26% in het ziekenhuis opgenomen wegens COVID-19, was bij 6,6% invasieve ventilatie noodzakelijk en overleed 8%. Vergeleken met het gebruik van conventionele synthetische DMARDs was het gebruik van rituximab geassocieerd met een verhoogde kans op ziekenhuisopname (aangepaste OR 2,1; 95% BI 1,5-3,0), op opname op de intensive care (aangepaste OR 5,2; 95% BI 1,8-15,4) en op invasieve ventilatie (aangepaste OR 2,7; 95% BI 1,4-5,5).

Deze resultaten werden bevestigd in meerdere sensitiviteitsanalyses. De onderzoekers concluderen dat behandeling met rituximab slechtere COVID-19-uitkomsten geeft dan behandeling met conventionele synthetische DMARDs, en dat deze bevindingen als leidraad kunnen dienen voor patiënten, zorgverleners en beleidsmakers tijdens de pandemie.