Welke methoden zijn van belang bij de diagnose van spondylitis ankylopoetica (AS)?

Vroege diagnose van spondylitis ankylopoetica (AS) is belangrijk om zoveel mogelijk schade aan de gewrichten te voorkomen. AS is een vorm van axiale spondyloartritis (AxSpA) waarbij via beeldvorming sacro-iliitis is vastgesteld. De diagnose begint met het uitvragen van de symptomen.

Een uitdaging daarbij is dat de symptomen van AS niet specifiek zijn, zoals chronische onderrugpijn, beperkte mobiliteit en een verminderde thoraxexpansiecapaciteit, en dat AS slechts een klein deel van het veelvoorkomende probleem chronische rugpijn veroorzaakt. Daarnaast wijzen sommige symptomen op een vergevorderd stadium van AS en zijn deze niet altijd aanwezig op het moment van diagnose. Voor de diagnostiek worden criteria gebruikt om patiënten te kunnen includeren in klinische studies, vaak de ASAS-criteria.

Deze bestaan uit via beeldvorming vastgestelde sacro-iliitis in combinatie met een of meer aanvullende kenmerken, of een HLA-B27-mutatie in combinatie met twee of meer van deze kenmerken. Tot de genoemde kenmerken behoren inflammatoire rugpijn, artritis, enthesitis, uveïtis, dactylitis, psoriasis, de ziekte van Crohn of colitis ulcerosa, een goede respons op NSAID's, een familiegeschiedenis van spondyloartritis, HLA-B27 en een verhoogd CRP. Over deze criteria en het gebruik ervan bestaan veel misvattingen.

In bijbehorende video's bespreekt reumatoloog Floris van Gaalen van het LUMC de uitdagingen van de AS-diagnostiek en deze misvattingen.