EULAR 2020: Kosteneffectiviteit van diagnostische algoritmen voor axiale SpA

Om de diagnostiek van axiale spondyloartritis (SpA) in de dagelijkse praktijk te vergemakkelijken, zijn drie diagnostische algoritmen gepubliceerd: het originele Berlijn-algoritme en een eerste (M1) en tweede (M2) modificatie daarvan. Deze algoritmen verschilden vooral wat betreft de positionering en definitie van inflammatoire rugpijn en blijken tevens een verschillende kosteneffectiviteit te hebben. Het originele Berlijn algoritme is het meest specifiek en het M2 algoritme is het meest sensitief. Onduidelijk is wat de kosten en effecten zijn van het verhogen van de sensitiviteit. Daardoor nemen weliswaar de onderdiagnostiek en onderbehandeling af, maar vermindert tegelijkertijd de specificiteit, waardoor overdiagnostiek en overmatige behandeling toenemen. Kosteneffectiviteit In dit onderzoek is de levenslange kosteneffectiviteit van de momenteel beschikbare algoritmen vergeleken bij het diagnosticeren van axiale SpA in Nederland. Het M2 algoritme resulteerde in een toename van de voor levenskwaliteit aangepaste levensjaren (QALYs) en de laagste kosten per patiënt. Het Berlijn-algoritme was het goedkoopste, maar het M2-algoritme werd nog steeds als kosteneffectief…