Diagnostiek van osteoporose: over meten, markers en risico inschatting

Jarenlang was dual energy X-ray-absorptiometry (DEXA) de enige meetmethode om de botdichtheid te bepalen. Sinds een paar jaar worden aanvullende mogelijkheden, zoals wervelfractuurbeoordeling (vertebral fracture assessment, VFA) en hip structural assessment (HSA), toegepast bij de diagnostiek van osteoporose. DEXA is nog steeds de standaard beeldvormende techniek in deze setting. Naast de beeldvorming worden ook biomarkers voor botaanmaak en -afbraak steeds meer gebruikt in de dagelijkse praktijk om het dynamisch bot en fractuurrisico verder in kaart te brengen. De botmassa bepaalt ongeveer een derde van het fractuurrisico. De rest hangt af van genetische en klinische (bijvoorbeeld valgerelateerde) factoren en comorbiditeit. Leerdoelen Na het lezen van dit artikel: Weet u dat de diagnose osteoporose wordt gesteld op basis van een combinatie van beeldvorming en een klinische inschatting van het fractuurrisico; Kent u de rol van BMD-meting voor de diagnostiek van osteoporose en beoordeling van het fractuurrisico; Kent u de nieuwe analysemethoden van de microstructuur van botten bij de beoordeling van het factuurrisico; Kent u de…