Pathogene filaggrinevarianten geen invloed op dupilumab bij AD

De effectiviteit van een behandeling met dupilumab bij patiënten met atopische dermatitis lijkt niet te worden beïnvloed door pathogene filaggrinevarianten, concluderen onderzoekers van het MUMC+. Pathogene varianten in filaggrine zijn in verband gebracht met een verhoogd risico op atopische dermatitis. Om dit nader te bestuderen voerden de onderzoekers een prospectieve observationele studie uit onder 285 volwassen patiënten met atopische dermatitis uit de BioDay Registry.

Genetische analyse toonde bi-allelische pathogene varianten aan bij 41 (14%) patiënten, mono-allelische pathogene varianten bij 64 (23%) patiënten en het wildtype bij 180 (63%) patiënten. Zij vonden drie nieuwe pathogene varianten. Zowel bij aanvang als in week 16 en 52 bleken er geen klinisch relevante verschillen te zijn wat betreft scores zoals de Eczema Area and Severity Index (EASI), de Investigator Global Assessment (IGA), de Numeric Rating Scale voor pruritus, de Dermatology Quality of Life Index (DLQI) en de Patient Oriented Eczema Measure (POEM).

De groep met bi-allelische varianten vertoonde wel significant hogere POEM-schilfer- en droogheidsscores in week 16 en 52, terwijl de verschillen in deltascores niet significant waren. De onderzoekers concluderen dat de aanwezigheid van pathogene filaggrinevarianten geen invloed lijkt te hebben op de effectiviteit van een behandeling met dupilumab. Patiënten met bi-allelische pathogene filaggrinevarianten bleken doorgaans wel een drogere huid te hebben, zowel vóór als tijdens de behandeling, dan patiënten met mono-allelische varianten of het wildtype.