Aanpak van ernstige vermoeidheid bij patiënten met ernstig astma

Ernstige vermoeidheid is een vaak voorkomend en groot probleem bij ernstig astma, met een negatieve impact op onder andere astmacontrole en slaap. Onderzoekers van het Nederlands Astmacentrum Davos (NAD) presenteerden hun bevindingen op het EAACI-congres. Het NAD vangt al meer dan 125 jaar longpatiënten op voor revalidatie, en een groot deel van de astmapatiënten die in Davos komen revalideren kampt met ernstige vermoeidheid.

Daarom onderzocht het NAD de prevalentie en impact van ernstige vermoeidheid bij ernstig astma. De onderzoekers bestudeerden data van 420 patiënten met ernstig ongecontroleerd astma die tussen 2007 en 2018 waren opgenomen voor klinische revalidatie. Zij bekeken onder meer de subjectieve mate van vermoeidheid (CIS-fatigue-score), psychopathologie, mentale comorbiditeit, astmacontrole, kwaliteit van leven, spirometrie, FeNO, bloedeosinofielen, IgE, gebruik van orale corticosteroïden en inspanningscapaciteit.

Ernstige vermoeidheid (CIS-score van 36 of hoger) was aanwezig bij 91% van de patiënten, met een mediane CIS-score van 50. Ernstigere vermoeidheid bij baseline was geassocieerd met vrouwelijk geslacht, jongere leeftijd, slechtere astmacontrole, verminderde kwaliteit van leven, lagere FeNO, hogere OCS-dosis, verminderde inspanningscapaciteit, meer comorbiditeit en meer slaapproblematiek. Een multivariate analyse verklaarde 35% van de variantie in vermoeidheid, met astmacontrole, slaapproblemen, vrouwelijk geslacht, refluxziekte en FeNO als bijdragende factoren.

Revalidatie kon de mate van ernstige vermoeidheid verlagen bij een aanzienlijk deel van de patiënten (van 91% naar 27%). De onderzoekers concluderen dat ernstige vermoeidheid zeer prevalent is en meer aandacht en onderzoek verdient.