‘Biologische remissie’ met biologicals geeft geen superieure uitkomsten

Het doel van behandeling met een biological bij ernstig astma is het remmen van de T2-inflammatoire signaalroutes. Onderzoekers in het Verenigd Koninkrijk toetsten de hypothese dat patienten die met een biological een volledige onderdrukking van IL-5 en IL-4/IL-13 bereiken betere uitkomsten hebben dan patienten met een gedeeltelijke onderdrukking. In een retrospectieve analyse bestudeerden zij 778 patienten met ernstig astma die voldeden aan de voorschrijfcriteria voor biologicals.

Biologische remissie (BR) werd gedefinieerd als een FeNO <20 ppb en een bloedeosinofielenaantal <0,15 x 10^9. Van de 778 patienten hadden 148 (19%) BR en 630 (81%) geen BR. Het bereiken van BR leidde niet tot superieure uitkomsten wat betreft reductie van exacerbaties, blootstelling aan orale corticosteroiden, longfunctieverbetering, symptoomverbetering of reductie van T2-biomarkers.

Wel hadden patienten die BR bereikten voorafgaand aan behandeling een minder uitgesproken T2-inflammatie. Positieve voorspellers van BR waren een langere ziekteduur, behandeling met macroliden en een rookgeschiedenis, terwijl hogere waarden van T2-biomarkers juist non-BR voorspelden. De onderzoekers concluderen dat het behalen van biologische remissie niet leidt tot betere klinische uitkomsten, maar patienten kenmerkt met een lagere mate van T2-inflammatie.

Zij pleiten voor verdere evaluatie van behandelstrategieen om de IL-5- en IL-4/IL-13-routes te remmen bij patienten met een hoge mate van composiet T2-inflammatie.