Dosis prednisolon mogelijk minder van belang voor uitkomsten COVID-19

Een hoge dosis prednisolon lijkt niet superieur aan een lage dosis in het verbeteren van klinische, fysiologische en radiologische uitkomsten van COVID-19-geassocieerde longafwijkingen. Dat blijkt uit de COLDSTER-trial. Bij sommige patiënten met COVID-19 en pneumonie persisteren symptomen en radiologische afwijkingen tot maanden na de infectie; men vermoedde dat hoge doses glucocorticosteroïden dit konden verbeteren.

De onderzoekers includeerden 130 volwassen patiënten drie tot acht weken na het ontstaan van klachten, met persisterende dyspnoe of hypoxemie in rust of meer dan 4 procent desaturatie bij inspanning, en diffuse longafwijkingen op de CT-scan. Patiënten werden 1:1 gerandomiseerd naar hoge doses prednisolon (aflopend van 40 mg per dag naar 10 mg per dag over zes weken) of lage doses (10 mg per dag gedurende zes weken). Van de populatie was 98 procent geclassificeerd als kritisch of ernstig en had 43 procent beademing of hoge-flow-zuurstofbehandeling gekregen.

Een complete radiologische respons na zes weken trad op bij 24,6 procent van de patiënten met hoge doses versus 18,5 procent met lage doses (p=0,39). Ook de verbetering in dyspnoe-score verschilde niet significant. Wel was er een significant voordeel van de hoge dosis wat betreft zuurstofsaturatie en de zesminutenloopafstand.

De bijwerkingen van corticosteroïdtherapie waren hoog: 74 procent had minstens één bijwerking, en zelfs met lage dosis ontwikkelde 29 procent hyperglykemie en 22 procent hypertensie. De onderzoekers concluderen dat er geen rationale lijkt te zijn voor hogere doseringen en adviseren aanvullend placebogecontroleerd onderzoek.