Emfyseem bij NSCLC geeft betere effecten van immuuntherapie

Een retrospectieve studie laat zien dat patiënten met NSCLC bij wie ook sprake is van longemfyseem een betere progressievrije overleving hebben na behandeling met checkpointremmers. Eerdere studies lieten al zien dat COPD in combinatie met NSCLC geassocieerd was met een langere progressievrije overleving (PFS) bij patiënten die met immuuntherapie in de vorm van checkpointremmers (ICI) werden behandeld. Of longemfyseem ook een voorspellende waarde heeft bij de behandelrespons op ICI's bij patiënten met NSCLC was nog niet bekend.

In het retrospectieve onderzoek werden data van 153 patiënten met gevorderd NSCLC bestudeerd. De patiënten waren tussen januari 2016 en mei 2019 behandeld met nivolumab, pembrolizumab of atezolizumab. De onderzoekers beoordeelden de CT-scans op de aanwezigheid van emfyseem volgens het Goddard-scoringssysteem.

Van de 153 patiënten had 46,4% een bepaalde mate van emfyseem. Een multivariate analyse liet zien dat een goede performance score en de aanwezigheid van emfyseem beide onafhankelijke voorspellers waren van een betere progressievrije overleving (hazard ratio emfyseem 0,49). De onderzoekers concluderen dat een bestaand emfyseem bij de behandeling van NSCLC met ICI's een gunstige factor lijkt bij het voorspellen van de behandelrespons en de progressievrije overleving.

Omdat dit een retrospectieve studie was, moet nog worden aangetoond of de aanwezigheid van emfyseem ook prospectief een voorspellende waarde heeft.