Geen invloed type KRAS-mutatie op effectiviteit pembrolizumab bij NSCLC

Een studie in Lung Cancer laat zien dat er geen verschil is in de effectiviteit van eerstelijns pembrolizumab bij patiënten met gevorderde NSCLC met verschillende KRAS-mutaties. Over de effectiviteit van immuuntherapie per type KRAS-mutatie was nog weinig bekend. Onderzoekers bestudeerden daarom de impact van verschillende KRAS-mutaties op de effectiviteit van eerstelijnsbehandeling met pembrolizumab bij patiënten met gevorderde NSCLC en een PD-L1-expressie van 50% of hoger.

De analyse was onderdeel van de ESCKEYP-studie, een groter retrospectief Frans multicentrisch onderzoek dat alle patiënten met gemetastaseerd NSCLC includeerde die tussen mei 2017 en november 2019 pembrolizumab als eerstelijnsbehandeling kregen. Voor deze analyse werden data van 681 patiënten met een niet-plaveiselceltype gevorderde NSCLC bestudeerd, allen behandeld met pembrolizumab. Van hen had 33,0% (n=227) een KRAS-mutatie; 12,5% had een KRAS G12C-mutatie en 20,5% een KRAS non-G12C-mutatie.

Er waren geen verschillen tussen de mutatiegroepen in demografie, aantal metastasen of gebruik van corticosteroïden of antibiotica. De mediane progressievrije overleving bedroeg 7,0 maanden bij KRAS G12C, 4,8 maanden bij non-G12C en 8,5 maanden bij wildtype; deze verschillen waren niet statistisch significant (p=0,23). De mediane algehele overleving was respectievelijk 18,4, 20,6 en 27,1 maanden, eveneens niet significant verschillend (p=0,57).

De onderzoekers tonen hiermee voor het eerst aan dat de effectiviteit van eerstelijns pembrolizumab niet lijkt te verschillen per KRAS-mutatie; patiënten met een KRAS G12C-, non-G12C- of wildtype-genotype hebben soortgelijke behandeluitkomsten.