Impact van NSCLC-behandelingen op fysieke activiteit en kwaliteit van leven  

Een longitudinaal observationeel onderzoek vergeleek de impact van verschillende NSCLC-behandelingen op fysiek functioneren, symptomen en gezondheidgerelateerde kwaliteit van leven (HRQoL). De onderzoekers vergeleken 76 patienten met NSCLC (leeftijd 66 plusminus 9 jaar; 65% man) met 46 gematchte gezonde controles (leeftijd 64 plusminus 10 jaar; 59% man), die dezelfde metingen ondergingen. Bij diagnose hadden de patienten slechtere uitkomsten dan de controles wat betreft perifere en respiratoire spierkracht, functionele inspanningscapaciteit (6-minuten wandelafstand, 6MWD), de 1-minuut zit-naar-sta-test (1MSTS), fysieke activiteit en patientgerapporteerde symptomen en HRQoL.

Twaalf weken na een chirurgische resectie (n=41) hadden patienten een significante verdere verslechtering van de 1MSTS, 6MWD, zelfredzaamheid bij fysieke activiteit, dyspneu, fysiek welbevinden en longkankerspecifieke symptomen. Deze verslechteringen waren sterker bij patienten die (neo)adjuvante behandeling hadden gekregen. Systemische chemotherapie (n=16) verslechterde significant de zelfredzaamheid bij fysieke activiteit, terwijl radiotherapie (n=5) alleen de zelfgerapporteerde fysieke activiteit verslechterde en vermoeidheid gaf, maar het mentale welzijn verbeterde.

Alle longkankerbehandelingen veroorzaakten significante verslechteringen van de fysieke activiteit. De onderzoekers concluderen dat alle behandelingen voor NSCLC de fysieke activiteit en kwaliteit van leven verslechteren, wat volgens hen het belang onderstreept van revalidatieprogramma's rondom de behandeling van NSCLC.